FİGÜRÜN SERÜVENİ, MEKN VE SÜRREAL

Nesrin KARACAN, Ayşe ALP
1.858 834

Öz


İnsan teknoloji ürettiği andan itibaren, heykel sanatı diğer alanlara göre hayli öncelikli olan disiplin özelliklerini bulgulamıştır. Üç boyutu ve katı maddelerinden oluşan bu özelliklerle heykel, insanın yaşadığı gerçek ve gerçekdışı arasındaki sorgu alanını, aşkın, kutsal saydığı içerikleri dile getirmek için kullandığı özel bir dil olmuştur. Bu dil heykelin geleceğe kalacağı kesinlik taşıyan katı maddelerinden oluşmaktadır. Tam da bu nedenle heykel, üç boyutuyla yansıtılmak istenenin fiziki somut bir benzeri, aynı zamanda maddenin dönüştüğü ama gerçek olmayan bir sureti olduğu için, her zaman ve her haliyle sürreal olmuştur.  Tanrılara yapılan tapınakların, büyük hükümranların, mistik düşüncelerin ideal ve geleceğe saklanacak suretleri heykeller ve dayanıklı figürleri olmuştur. Modernizme kadar figüratif heykel ve kalıcı maddeleri bir anı canlandırma, hatta dondurup geleceğe aktarma aracı olmuştur. Ancak Modernizmle birlikte, tanrı, sonsuzluk ve ölümsüzlük gibi Antik ve geleneksel sanatı var eden kavramlar ortadan kalkınca Antikiteden beri heykelin figür etrafında döndüğü tüm değerleri değişmiştir. Bu değişime rağmen figür sanatı eskimeyen bir ilgi ve yönelim olarak kendini ortaya koymaktadır. Figüratif sanat, insanın yine insana ve çevresine duyduğu empati var olduğu sürece de eskimeyen bir yönelim olup, her çağın kendi insan tipini yarattığı gibi, figüratif heykel de güncel ilgileri ve yeni yüzüyle kendini yineleyip ortaya koymaktadır.

 

Anahtar Kelimeler: Figüratif heykel, sürreal, mekan, antik, modern.

Abstract

Art of sculpure has found highly primary features of the discipline compared to other art branches ever since the moment human beings created technology. Sculpture, with the features of three dimensionality and being made up with solid materials, has become a special language (expression) in order to mention about the query field between real and unreal people lived in, and transcendental and sacred contents. This language is composed of solid materials of sculpture which has certainty for remaining in the future. Precisely for this reason, sculpture, intended to reflect the three dimensions of the physical tangible like, but at the same time as the return of material circumstance which is not true, always and in every form has been surreal. Sculptures and their figurines have become the duplicates of temple of the gods, of the great rulers, and the mystical ideas of the ideal and to be stored for future. Figurative sculpture and its lasting material has been the instrument for reviving a moment or even freezing to transfer it to future until modernism. However, when the issues such as God, eternity and immortality that give presence to the ancient and traditional art have disappeared with modernism, all the values of sculpture turning around the figure since the antiquity are changed. Despite of this change figurative art reveals itself as an timeless interest and orientation.  As long as still feels the empathy for people and the environment, figurative art, as being a timeless trend and also as each era creates its own type of people, figurative sculpture reveals itself with current interest  and a new feature by repeating itself.

 

Keywords: Figurative sculpture, surreal, space, antique, modern.


Tam metin:

Sf: 43 - 59 / PDF


-------------------------------------------------------------------------------------

*ERCİYES SANAT DERGİSİ / e-ISSN: 2148-533X

T.C. Erciyes Üniversitesi
Güzel Sanatlar Enstitüsü
Melikgazi - KAYSERİ

Tel: 0 352 207 66 66 - 47800
Fax: 0 352 437 55 82
E-posta: gse-dergi@erciyes.edu.tr